1.Dr. Dong Kook Kim, Korea Institute of Energy Research
Subject:
A Case Study on the Flow-electrode Applications in the Flow electrode Capacitive Deionization (FCDI) Concept
Abstract Flow-electrode capacitive deionization (FCDI) replaces fixed porous electrodes with circulating suspensions of electrochemically active particles. The resulting flow-electrode is more than a substitute for a solid electrode: it is a moving, multiphase electrochemical medium whose electric conductivity, particle connectivity, ion-accessible porosity, rheology, membrane interaction, and hydraulic friction losses jointly determine process performance. This case study reviews applied researches on flow electrodes within FCDI, with emphasis on the transition from electrode and cell demonstrations to continuous water-treatment functions. The presentation is organized around five application categories based on the FCDI mechanism: separation and transfer, storage and mixing, and conversion of aqueous ions. Today, I’d like to particularly emphasize that the applied value of FCDI lies primarily in continuous deionization and regeneration, high-recovery concentration, selective separation, and process modularity rather than in a universal replacement for reverse osmosis.
2.دکتر محمد مهدی ابوالحسنی، عضو هیات علمی دانشگاه کاشان
Keynote: Dr. Mohammad Mahdi Abolhasani, Associate Professor of Chemical Engineering, University of Kashan
موضوع و چکیده سخنرانی علمی:
Harvesting the Energy of Motion: Polymer Nanogenerators for a Self-Powered World
برداشت انرژي از حركت: نانوژنراتورهاي پليمري براي دنيايي خودتوان
هر ضربان قلب، هر قدم و هر خودرويي كه از خيابان ميگذرد انرژياي با خود دارد كه امروز هدر ميرود. اينترنت اشيا به سمت ميلياردها حسگر، ايمپلنت و وسيلهي پوشيدني پيش ميرود و تعويض و شارژ ميلياردها باتري راهحل واقعبينانهاي نيست. اگر اين وسايل خودشان انرژيشان را تأمين كنند چه؟
اين سخنراني نشان ميدهد نانوژنراتورهاي پليمري چگونه حركت مكانيكي روزمره را به برق تبديل ميكنند، و چگونه مفاهيم پايهي علوم پليمر مانند ترموديناميك محلول، جدايش فازي و بلورينگي به قواعد طراحي برداشتكنندههاي بهتر انرژي تبديل ميشوند. با ايجاد تخلخل در الياف الكتروريسيشدهي PVDF (از صفر تا ۴۵ درصد)، ثابت ديالكتريك كاهش يافت و خروجي چنان بالا رفت كه شارژ يك تلفن همراه ممكن شد. پركنندههاي هيبريدي TiO2/ZnO ولتاژ را ۱۳ برابر و چگالي توان را ۳۰ برابر كردند و سطح جاده را به آشكارساز خودتوانِ عبور خودرو تبديل كردند. روي قلبي زنده، نانوژنراتور كاشتهشده روي بطن چپ ولتاژ ۰٫۶۵±۳٫۹۰ ولت توليد كرد و ضربانسازي را كه باترياش برداشته شده بود به كار انداخت.
الياف پيزوالكتريك نايلون ۱۱، نانوسيمهاي سوسيسيشكلِ خودقطبيدهي PVDF، حسگر جريان سيال و پوست الكترونيكي كه به دست رباتيك امكان تقليد حركت دست انسان را ميدهد نيز معرفي ميشوند. سخنراني با نگاهي به آينده به پايان ميرسد: حسگري صوتي ترايبوالكتريك، الكترونيك پوشيدني و مسير رسيدن به سامانههاي واقعاً خودتوان.
معرفي سخنران: دكتر ابوالحسني حدود ۱۵ سال روي نانوژنراتورها كار كرده است. او پژوهشگر بنياد الكساندر فون هومبولت و پژوهشگر ارشد در مؤسسهي ماكس پلانك پژوهشهاي پليمري آلمان، و پژوهشگر پسادكتري Endeavour در دانشگاه ديكين استراليا بوده است. پژوهشهاي او دربارهي برداشتكنندههاي پليمري انرژي در مجلاتي چون Nano Energy، Advanced Science و Advanced Functional Materials منتشر شده است.